2000'den Bu Yana Tiyatromuz 15 Defadır Profesyonel Oluyor?!

Kosova Türk Sanatçılar Deneği, geleneksel Yılın Sanatçısı Ödülünü 2015 yılında tiyatro sanatçımız Gençer Tatar'a layık gördü. 1996 yılında çocuk oyunlarıyla sahneye adım atan Gençer Tatar, bugüne kadar 13 oyunda rol alarak başarılı performanslarıyla dikkati üzerine çekmeye başardı. Bilinen ve bilinmeyen yönleriyle Gençer Tatar'ı daha genişe tanıtmak amacıyla kendisiyle söyleşide bulunduk.

Kosovahaber: 2015 Yılı Sanatçısı ödülünü bekliyor muydunuz? Ve kendinizi nasıl hissetiniz?

Gençer Tatar: Açıkçası bu ödülü beklemiyordum. Çünkü tiyatroya katkısı geçen ve ödülü hakkeden çok sayıda arkadaşımız var. Öğrenince tabi ki çok mutlu oldum. Tören ve orada yapılan konuşmalar da gayet memnun etti beni.

Kosovahaber: Tiyatroya nasıl başladınız?
Gençer Tatar: 1996 yılında tiyatroya ilk başladım. Mahallede arkadaşlarla basketbol oynarken Amcam Şadan Tatar beni ve kardeşimi alıp tiyatroya götürdü. "Uçan Şemsiye" oyunu provaları yapılıyordu. Orada tiyatro ustalarımız Nafiz Gürcüali ve Etem Kazaz ile ilk tanışma fırsatım oldu. Ondan sonra provalar yaptık ve oyunu sahneye koyduk. Oyun çok büyük ilgi gördü. O dönemde bence seyircinin ilgisi daha yoğundu. "Uçan Şemsiye" oyununu 8-9 defa Kosova'nın birçok şehrinde oynadık, Türkiye'ye festivale de gittik.  9 yaşım vardı, hala sünnet olmamıştım tiyatrocu oldum. Derler ya "Tiyatro tozu yutarsın, bir daha kopamazsın"  bende de öyle oldu. Yükseköğrenim için Türkiye'ye gittim tatillerde gelip tiyatroda rol alıyordum.

Kosovahaber: Bugüne kadar kaç oyunda rol aldınız?
Gençer Tatar: 8-9'u çocuk olmak üzere 13 oyunda rol aldım. Yetişkinlere ilk oyunum "Savaş Baba" oyunu oldu. Orada ilk defa Bekir Hocalar, Etem Kazaz, Hayrullah Şkurtak, Deniz Dadale, Asım Mongovci, Daver Kaçka gibi tiyatro sanatçılarımız ile aynı sahneyi ilk defa paylaştım. Oyunda eskizler çizen, barış için arabuluculuk yapan bir sanatçıyı canlandırmıştım. Çok büyük değil ama önemli bir roldü. Provalar çok eğlenceli ve güzel geçmişti ve benim için tiyatroda kırılma noktası sayılır. Çünkü ilk kez tiyatro duayenlerimiz ile sahneye paylaşmak benim için çok büyük önem taşıyordu. Nafiz Gürcüali ile aynı sahneyi paylaşmak istiyordum. Nafiz Hoca, yönetmenlik yapıyordu ve sahneye uzunu bir ara çıkmamıştı. "Gözlerimi Kaparım, Vazifemi Yaparım" oyununda Nafiz Abiye çok rica ettik bizimle sahneye çıksın diye. Zekir Sipahi de bunu isteyince Nafiz Abi de kabul edip bu oyunda doktor rolünü oynadı. Benim hayalim de, Nafiz Gürcüali ile tiyatro sahnesini paylaşmak, gerçekleşmiş oldu. Çok güzel oldu, çok mutlu oldum.

Kosovahaber: Hangi rolleri unutamadınız, sizi hangi oyunlar en fazla etkiledi?
Gençer Tatar: "Uçan Şemsiye" oyununu ilk olması nedeniyle hiçbir zaman unutmayacağım. Replikleri hala aklımdadır. "39 Basamak" oyunundaki Ritchard Haini rolünü de açıkçası en çok sevmiştim. En zor roldü. Nafiz Abi benimle çok çalışmıştı benimle. Bir yakışıklıyı oynuyordum ve kendimi çok yakışıklı hissetmiştim. Tecrübeli sanatçılarımız Asım Mongovci kendini bir kez tazdiklediği "39 Basamak" oyunu Levent Bütüç, Cenet İgci ve benim için çok önemlidir. Levent Bütüç ve Cenet İgci bu oyunda performanslarını çok beğenmiştim. Hayatımda daha çok eğlendiğim ve daha çok zorlandığım zaman olmamıştır. 40 derece sıcakta provalar yapıyorduk. Ramazan ayına denk gelmişti. Oruçlu olmamıza rağmen 6-8 saat prova yapıyorduk. Tere boğuluyorduk ama deli gibi eğleniyorduk. Sonuç da aldık. Oyunumuz çok beğenilmişti.

Kosovahaber: Çok sayıda festivale katıldınız. Özellikle Türkiye'de oynadığınız zaman nasıl karşılanıyorsunuz? Nasıl intibalarla dönüyorsunuz?
Gençer Tatar: Genelde şöyle olur: "Bunlar Kosovalı, amatör. Bunlardan ne çıkar?!". Bu beklentiyi doğal olarak karşılıyoruz. Ama oyunu oynadıktan sonra her şey değişir. Rollerdeki performanslar, reji, maddi imkansızlıklar nedeniyle çaresiz minimalize edilen dekor ve kostümleri görüldükten sonra her şey değişir. "Siz çok güzel oynadınız!", "Türkçeniz çok güzel" gibi yorumlar ve takdir ve tebrikler gelir.

Kosovahaber: Törende "Annem-babamdan daha çok Nafiz ve Etem abilerle birlikte zaman geçirdim. İyi ki böyle olmuş." dediniz, Tiyatroya iyi ki katılmışım diyor musunuz?
Gençer Tatar: Kesinlikle, iyi ki tiyatroya katıldım. Tiyatroda egolarınızı bırakıyorsunuz. Sahne sizi rahatlatıyor. Her yerde kendinizi daha rahat hissetmenize neden oluyor. Arkadaş çevreniz genişliyor. Diyebilirim ki tiyatro bizi açtı, beni de Levent'i de Cenet'i de... Kısacası, tiyatro ile alınmasaydım ne yapardım bilmiyorum yani o yıllar ne ile ve nasıl geçerdi bilemiyorum...

Kosovahaber: Tiyatro geleceğinizi nasıl görüyorsunuz?
Gençer Tatar: son 5-10 yıldır Kosova genelinde Türk tiyatrosu ve derneklerimiz maalesef düşüşte olduğu düşüncesindeyim. Örnek vermek gerekirse, biz tiyatroya beşinci kişiyi bulamıyoruz. Savaş öncesinde oyunlar 30 tiyatrocu ile sahneye koyulurmuş. Her yıl en az iki oyun sahneye koyulurken son yıllarda iki yılda bir oyunu zor sahneye koyabiliyoruz. Aynı şekilde köklü derneklerimizin son bir konserini bile hatırlamakta zorlanıyoruz. Ekonomik şartlar hepimizi sanattan uzaklaştırıyor, çünkü hepimiz ekmek derdinde ikinci bir iş yapmak zorunda kalıyoruz. Çok sözler veriliyor, çok vaatler... O kadar çok ki 2000 yılından bu yana tiyatromuz 15 kezdir profesyonel oluyor... Maneviyata doyduk artık maddiyata ihtiyacımız var. Tiyatromuz bir şekilde desteklenmeli. Tiyatromuz 80. Kuruluş yıldönümünü kutladı, arkasında çok başarılar var ama bir oyun hazırlamak için destek bulmakta zorlanıyoruz.  Buna çözüm bulunması lazım, ama nasıl bulunacak bilemiyorum. Bildiğim bir şey var, ne kadar daha az oyun yaparsak seyircinin de o kadar sayısı daha az oluyor. Sadece biz değil derneklerimiz de seyirciyi kaybediyoruz.