A F F E T M İ Y O R U M! Ramadan Buş

Uzun zaman bir aranın ardından yeniden tükenmez kalemimi toplum için tutmaya karar verdim. Uzun aradan dolayı mürekkep kurumuştu ve tükenmez kalemdeki tükenmez kelimesi sadece ‘’Kazandık veya artırdık’’ kelimeleri kadar inandırıcı nitelikteydi. Neyse ki ben halkım, hüküm bendedir diyerek tükenen kalemi kırdım ve yeni kalemle yazmaya başladım: Günün anlam ve önemine ithafen! 

Seçimlere doyamadığımız bu seneyi sandıkla açtık ve dün yine sandıklara giderek seneyi tamamladık. Çağdaş vatandaşlık görevimizi yerine getirdik. Sandıklarla, adaylardan çok görüşür olduk. Sandık çoğu zaman bir tercih aracı sanılsa da gerçekte bir aynadır. Yüzümüzü değil hâlimizi gösterir. Kim olduğumuzu değil ne hâle geldiğimizi yansıtır. Bu seçimde sandık kimseyi hedef almadı kimseyi suçlamadı. Sadece gerçeği gösterdi. Ve görünen şuydu. Türk toplumu siyasi olarak dağınık güvensiz ve yorgun. 

Ortaya çıkan uzun vadeli oy kaybı bir anlık kırılma ya da teknik hata değildir. Ayna bize şunu söyledi. Uzun süredir aynı yanlışlara bakıyor ve hâlâ kendimizi doğru sanıyoruz. Sandık bu yüzden sustuğumuz her şeyi konuştu. Ertelediğimiz her soruyu önümüze en dürüst haliyle koydu. 

Öncelikle siyasi cephe olarak da toplum olarak da oy kaybıyla yüzleşmek gerekir. Bu düşüş rakamlardan ibaret değildir. Güven kaybının ölçüsüdür. Sahada olmayan topluma dokunmayan sorun ürettiği kadar çözüm üretmeyen bir siyasetin kaçınılmaz sonucudur. Seçmen bağırmaz. Uyarmaz. Sandık günü gelir ve kararını sessizce verir. Yine vermiştir. 

Aynanın gösterdiği ikinci gerçek millet içindeki bölünmüşlüktür. Aynı dili konuşan aynı geçmişi paylaşan bir toplum kişisel hesaplar koltuk mücadeleleri ve dar çevre çıkarları uğruna parçalara ayrılmıştır. Bu ayrışma fikirden değil hırstan beslenmiştir. Bedelini ise siyasetçiler değil toplum ödemiştir. İşin en acı yanı bu olsa gerek. 

Paravan dernekler ve şirketler bu aynada en kirli görüntülerden biridir. Toplum adına kurulduğu söylenen ancak birkaç kişinin etrafında dönen yapılar siyaseti şeffaflıktan uzaklaştırmıştır. Hesap vermeyen yapıların güven üretmesi mümkün değildir. Ayna bunu açıkça göstermektedir. Aynaya sığmayanlara söylememiz gerekmektedir. 

Aklın ve vicdanın kabul edemeyeceği para harcamaları da aynı yansımanın parçasıdır. Kaynağı belli olmayan harcamalarla yürütülen kampanyalar yoksullukla mücadele eden bir topluma yapılmış açık bir saygısızlıktır. Siyaset hizmetle anlam kazanır. Gösterişle değil. Yargının bunu takip etmesi elzemdir. 

Bu aynada görülen bir başka çarpıklık ise asla gelmeyen istifalardır. Başarısızlık karşısında sorumluluk almak yerine koltuğa tutunmayı tercih eden anlayış siyaseti yozlaştırır. İstifa zayıflık değildir. Ahlaki bir duruştur. Bu duruşun yıllardır sergilenmemesi tesadüf değildir. Ahlaksızlıktır. Çürümüşlüktür. Millete apaçık düşmanlıktır. 

Reşit olmayan gençlerin siyasi propaganda malzemesine dönüştürülmesi ise artık siyasi değil ahlaki bir meseledir. Çocukları slogan fotoğraf ve vitrin unsuru olarak kullanmak geleceği inşa etmek değildir. Geleceği tüketmektir. Ayna burada da affetmemektedir. 

O yüzden ben de Kosova’da doğup büyümüş bir Türk genci olarak AFFETMİYORUM! 

Halkımızı birbirine düşürenleri, kin besleyip millete kan kusturanları, çıkarcıları, rüşvetçileri, fet*cüleri, paravan şirket ve dernek planlayıcılarını, birbirine sarılan milleti selam vermeye korkar hale getiren tehditçileri, ekran görüntüleriyle havada uçuşan şantajları ve dedikoduları yapanları, Priştine'yi Gilan'ı Doburçan'ı, Mamuşa'yı, Vuçıtırn'ı, İpek'i ve daha nice Türk beldesini bu hale getirenleri, Kuzey Kore’yi taklit edercesine yapılan en iyiyiz en büyüğüz bizden iyisi yok paranoyalarını oluşturan ve onaylayan tüm psikiyatrik vakaları ve en çok da doğruları yazınca sakın yazma ya da konuşma kendine düşman edinme durduk yere boşver olan olur herkes yolunu bulur diyip haksızlık karşısında susanları ve susturmak isteyenleri A F F E T M İ Y O R U M! 

Ebedi olan devlet ve millettir! 

(Bu mesajı yazdıran arkamı yasladığım bayrağım ve geleceğimi adadığım davamdır)