Bir Genç Savaşta Günlük Tuttu Savaştan Sonra Kitap Yayınladı

Geçenlerde Ferdi Kovaç'ın "Bir Gencin Savaş Günlüğü" kitabı basından çıktı. Sıkça makalelerine çeşitli gazetelerde rastladığımız Ferdi Kovaç'ın bu ilk kitabı Kosova'da 1999 yılı savaşına ışık tutuyor. Genç yaratıcımızı biraz daha yakından tanımak ve tanıtmak gayesiyle kendisiyle gerçekleştirdiğimiz röportajı sizlere aktarıyoruz.


Kendinizden kısaca bahsedebilir misiniz?



Ben Ferdi Kovaç ,1982 Kosova-Prizren doğumluyum. 2007 yılında Prizren Üniversitesi Türkçe Sınıf öğretmenliği bölümünden mezun oldum. 2011 yılında da  Sakarya Üniversitesinde Eğitim Bilimleri üzerine yüksek lisansımı tamamladım. Yaklaşık iki yıldır da Prizren Üniversitesinde eğitim görevlisi olarak çalışmaktayım. Aynı zamanda TÜMED-Türkiye Mezunları Derneği Yönetim Kurulu Üyesi ve Prizren Beşiktaşlılar Derneği
Başkanıyım.


Edebiyata ne zaman ilgi duymaya başladınız?


Daha ilkokul 3. ve 4. ilkokul sınıftayken öğretmenim, dönem ortalarında ve sonlarında yapılan programlarda sürekli bana yer verirdi. Şiirler okuturdu, şarkılar söyletirdi, aynı zamanda yazdığım şiirler, o dönem dergilerde yayınlanıyordu ve bu hoşuma gidiyordu. Ailemden arkadaşlarımdan aldığım tepkiler beni bu yönde biraz daha geliştirmekte teşvik ediyordu.


Kitabınızla ilgili bilgi verebilir misin ?


Bildiğiniz gibi Eylül ayında"Bir Gencin Savaş Günlüğü" adlı kitabım basımdan çıktı. Prizren Üniversitesi'nde de tanıtımını yaptık. İlk basım olduğu için tanıtım amaçlı 200 adet basımdan çıktı ve bunları kitapta ismi geçen derneklere, kurum ve kuruluşlara, öğretmenlerime arkadaşlarıma imzalı olarak ulaştırmayı uygun gördüm. Yaklaşık 185 sayfalık bir çalışma, ilkokula kayıt yaptırdığım dönemde yani 1989 yılından itibaren defterlerimin arkasını kararlamaya başladım, sürekli günlük tutuyordum.   O dönem Eski Yugoslavya'da çalkantılar başladı, protestolar, ayrışmalar, kargaşalar yaşandı, iç savaş başladı. Defterime not tutuyordum. Bosna'da yaşanılan savaş çocuk olarak bizleri bayağı çok etkilemişti, o dönem Kosova'da da bildiğiniz gibi Avrupa yönelik göç yaşanmıştı. Onları not alıyordum, günlük yazıyordum. Biriktirdiklerim bana yol çizmeye başladı. Nasıl sonuca varacağımı merak ediyordum. Aynı zamanda bu yazdıklarımı gün geçtikçe geliştirmeye, çoğaltmaya başladım. Biriktirdiklerim bayağı çoğalmıştı. Özellikle 1999 NATO müdahalesinde o dönem bize zarar gelmesin diye babaannem biriktirdiklerimi bir gün  sobada yakmıştı. Üzülmüştüm ama kendisi yaşlı olduğu için ve tecrübeli olduğu İkinci Dünya Savaşı'na tanık olduğu için  bir bildiği vardır düşünerekten kendimi fazla üzmemiştim.

2001 yılında Yeni Dönem Kosova Türk Medyasında sunucu olarak çalışmaya başladığımda, gazete yanında bazı kitap ve dergilerde yerel yazarların yazmış olduğu kitapları da okuyordum. Bunlar bende bazı düşünceler oluşturuyordu ve ara ara gazetede yazılarım yayınlanmaya başladı. Derken üniversite yıllarımda Kosova genelinde yayınlanan gelecek eğitimcilerin dergisine yazı yazmaya başladım. Yazılarım Arnavutça tercüme ediliyordu ve aldığım tepkiler neticesinde o dönem dergi editörü tarafından iki sayfa Türkçe ayrıldı ve sorumluğunu ben üstlendim, bir bucuk yıl bu sorumluluğunu yürüttüm. Orda da yayınlanan tepkiler neticesinde hocalarım tarafından takdir ediliyordum ve artık düzenli bir şekilde on günde bir, iki haftada bir güncel olaylar karşısında yazılar yazıyordum, kimileri yoruma dayalı oluyordu, kimileri haber niteliğini taşıyan yazılar oluyordu. 2007 yılında o dönem derslerime giren Cem Topsakal hocama böyle bir mevzuyu anlattım ve hocamın da desteğiyle kitabı yazmaya kararlaştırdım. 2009 yılında Türkiye'de  yüksek lisansta öğrenci iken derslerim dışında okudum bazı tarih kitaplarda gördüğüm olaylar karşısında bu kendi anılarımı paylaştığım kitabımın yazma sürecini hızlandırdım ve 2010 yılında tamamladım. Yardımcı Doç. Dr. Cevdet Şanlı hocamın iki defa düzeltmesin yaptıktan sonra artık basıma hazır geldi. Bazı yerlere destek bulmak için münacatta bulundum, karşılığını bulamayınca da belli bir süre bu kitap benim sadece bilgisayarımda kaldı. Bu yıl da kendi çabalarım, bir iki arkadaşımın da desteğiyle yayınladık. Şu ana kadar yaklaşık 150 adet, bahsettiğim kurum, kuruluş, öğretmenlerime ve arkadaşlarıma ulaştı.



Kitabınızı yazarken en çok duygulandığınız ya da etkilendiğiniz bir olay var mı?


Kitapta bilindiği gibi içindekiler kısmında alt başlıklar bulunmaktadır ve bu alt başlıklar benim yaşadığım tüm anıları kapsamaktadır. Özellikle vurgulayacak olursam 24 Mart 1999 NATO hava harekâtının başladığı gün, Çarşamba günü, gün ortasıydı ve o gün derslere gitmemiştim ve savaş sirenleri çaldığında çok farklı duygular yaşamıştım onu hiç unutamadım. Zaten kitabımda geniş bir şekilde anlatıyorum. Onun dışında da bir gün Prizren'de erkekleri ev ev ,mahalle mahalle Sırp polisleri tarafından kazı işlemleri için topladılar. O gün bir arkadaşımın evinde kalmıştım. Ertesi gün babam almaya geldi, eve dönerken bir yere gizlendik. Çünkü insanları toplayan araçlar mahallelerde geziyordu. Babamın beni o şekilde koruması ve gizlemesi, onun yüzünde gördüğüm o heyecan ve korku anlarını hiçbir zaman unutamadım. Belki anlattıklarım hüzün verici olaylar, yani insanları geriye götürecek, yaşadıklarını bir daha hatırlatacak olaylar ama eminim o dönemde benimle beraber aynı olayları yaşayan birçok insanın bir şeyler bulabileceği bir eser.



Kitabınız yayınlandıktan sonra nasıl bir tepki aldınız?


Şu ana kadar aldığım tepkiler çok güzel. Yaptığım tanıtımda orda bulunan konuklara imzalı bir şekilde dağıtığım kitaplar haricinde katıldığım bir seminerde iletişim uzmanı bir bayana kitabımı hediye etmiştim ve tercüme sayesinde özetini anlatmaya çalıştım çok güzel tepkiler aldım. Onun haricinde Türk sinema haftasında Kadir İnanır buradaydı, kitabımı ona hediye ettim, yanında bulunan yönetmen arkadaşa  kitabımı hediye ettim. Onlarda ilerde Kosova ile ilgili bir projelerinde benim kitabımın bir yol çizmede rehberlik olabileceğini söylediler. Öğretmenlerimle yada arkadaşlarımın aileleriyle karşılaştığımda çok güzel şeylerle geri dönüş alıyorum, okuyan hiç tanımadığım yabancılarda var yani arkadaşlarımın akrabaları var ve hep olumlu tepkiler aldım.


Kitabınızın ikinci baskısı yayınlanacak mı ?


Birinci baskısı tanıttım amaçlı oldu. Bunların birçoğu okurlara ulaşmış durumdadır. İnşallah nasipse önümüzdeki ilkbaharda imza yayınları tarafından yayınlamayı planlıyoruz.


Son olarak neler söylemek istersiniz?


İster kitabımı yazmamda, ister eğitim olarak bu seviyeye yetişmemde tabi ki en büyük destekçim ailem olmuştur. Onun yanında bana emek veren öğretmenlerim de olmuştur. Ancak sürekli beni teşvik eden, bana her türlü imkanı sağlayan, her zaman okumam gerektiğini vurgulayan ve yazı yazmamda beni nasihatleriyle öven, bana pozitif cümleleriyle destekleyen en başta babam olmuştur. İyi ki de olmuş, her baba gibi benim iyiliğimi düşünmüş, geleceğimi düşünmüş. Desteklerinden dolayı sizin aracılığınızla aileme, öğretmenlerime, arkadaşlarıma, Türk toplum aydınlarına en başta da babama teşekkür etmek istiyorum.