Bir Yıldız Daha Kaydı - Alaaddin İsmailoğlu

Bir Yıldız Daha Kaydı - Alaaddin İsmailoğlu

Vefatından bir gün önceydi. Değerli dostum sn. Muhammed Ustaibo ile görüşüyorduk. Söz

döndü dolaştı bir yerde Hakkın rahmetine kavuşan sn. Nevzat Hüdaverdi'ye geldi. Kendisine ,biz

insanlarımızın değerini bilmediğimizi, hayattayken saygıda kusur ettiğimizi, hakkeden değeri

vermediğimizi ifade etmiştim. Halbuki bu nesil öyle bir nesil ki asla yerleri bir daha doldurulamaz.

Nedense gençler bunun farkında değiller. Hele hele Türkiye hiç mi hiç değil. Ucuz politikalar

yapılmakta. Herkes, her şeyi biliyor mantığıyla hareket ediyor. Oysa her şeyi değil, genç nesil eskiyi

hiç bilmiyor desem yanılmış olmam.

 Bugün Kosova'da hala Türkçe yaşıyorsa, hala Türklük varsa, hala Türk bayrağı dalgalanıyorsa

bilinmelidir ki bu var olma mücadelesinde onların yüzde yüz katkıları vardır. Sözü gelmişken

ahirete intikal edenleri ve hayatta olanları minnetle anıyorum. Başta; Hayrettin Volkan'ı, Kadri

Rauf'u, Süleyman Brina'yı, Şakir Maksudu, Şerafettin Süleyman'ı, Süreyya Yusuf'u, Osman

Yusuf'u, Necmi Görice'yi...ve en son ahirete göçe eden Sn. Nevzat Hüdaverdi'yi. Burada adlarını

sayamadığım daha (özür dilerim) pek çok dava arkadaşım var. Bunların her biri başlı başına birer

değerdi. Türk halkının onuru ve gururuydu. Tabii bu kişileri ayrı ayrı ele almak ve genç nesillere

tanıtmak gerek. Bu hepimizin görevi olmalı. Ben eminim ki genç nesil bu kişileri tanımıyor. Tanısa

gurur duyacak. Onları inkâr etmek, kendi öz varlığını inkar etmek demektir. Tabi bu vesileyle ancak

adlarını anmakla yetiniyorum.

 Değerli okurlar, Sn. Nevzat Hüdaverdi'nin ani ölümü beni derinden sarstı. Bütün canlılar

gibi O, da hakka yürüdü. Mekanı cennet olsun. Ama sanki biraz erken oldu. En azından hala

beklemiyorduk. Kosova'da Türk toplumu için onunla hala yapılacak çok şey vardı. O, halk için

sessiz sedasız bir şeyler kendi gayretleri içinde yapıyordu. Çünkü kendisiyle zaman zaman

internet üzerinden görüşüyorduk. En son görüşmem ise Eylül 2012'de olmuştu. Okul müdüründen

izin alarak yanıma geldi ve her yönlü bayağı bir muhabbet yapmış olduk. Kendisi en son doğum

günüm nedeniyle bir mesaj göndermişti, ondan sonra çok fazla görüşememiştik. Kendisi mesajında

şunları yazıyordu:'' Kosova özleminin burnunda tüttüğünü biliyorum. Sen, Kosova'daki Türklüğün

yapı taşlarından birisin yüreğinde ki Türklük, uzaklarda da olsa Kosova'daki Türklüğü takip

eden sorunların seni rahatsız ettiğini biliyorum. Bunu bilerek, doğum günün dolayısıyla, sana

Kosova'dan en iyi haberleri göndermek isterdim. Şimdiki durum öyle değil. Öyle olacağını umut

ederek, bu fırsatta sadece saygı ve selamlarımı göndermekle yetiniyorum''. Diyordu.

 Aziz kardeşlerim, merhum Nevzat Hüdaverdi ile daha yakından tanışmamız 1984 yılında oldu.

Ben genç bir öğretmen, o, ise Tan Gazetesinin müdürüydü. Okulda yapmış olduğumuz başarılar,

Türk halkının sorunlarıyla ilgili verdiğim demeçler onun dikkatini çekmiş olacaktı ki çok değerli

gazeteci ve yazar Reşit Hanedan'ın vasıtasıyla; 'Onu orada bundan sonra rahat bırakmazlar. Ona

sahip çıkmalıyız. Şayet teklifimi kabul ederse umarım hem kendisi hem de gazetemiz karlı çıkar

ve bize çalışmaya gelir. Gazetemizin kapıları sonuna kadar açıktır' demiş. Biz de kırmadık aynı yıl

gazeteye geçtik ve uzun yıllar bir arada çalışma imkanını yakalamış olduk.

 Nevzat Hüdaverdi nasıl bir insandı?

 O'nu , döneminin pek çok aydınından ayrı kılan belirgin bazı özellikleri vardı. Mesela dik

duruşluydu. Asla yalaka değildi, pısırık hiç değildi. Tavizlerinden ödün vermezdi. Dönemin bütün

siyasileriyle görüşür halkın sorunlarını tartışır, daha iyi bir gazete için çaba sarf eder. Kafaya

koyduğunu mutlaka kazanmak ister ve kazanıncaya kadar asla davasından vaz geçmez. O, ancak

Türk halkı için mücadelesini yapar. Halkın çıkarlarına karşı ne Sırplara ne Arnavutlara taviz verdiği

olmamıştır. En çalkantılı dönemde görev yaptı, fakat görevi sırasında halkını üzecek bir karara

imza attığını kimse söyleyemez. O'nu yıkmak isteyenler oldu. Bin bir hileye baş vuranlar. İftira

atanlar, hatta başkalarını suiistimal edenler. Lakin o, onuruyla kendisini de ,haksızlığa uğrayan

gazetecisini de sonuna kadar yılmadan savundu. Onun cesaretine hayranım. O, katı komünizmin

prangalarını kırmış, daha sosyal, daha demokratik, daha hürriyete ve din özgürlüğü modeline yakın,

dönemin şartlarına göre yapılabileceklerin nerde ise en iyisini yapmıştır. O'nun döneminde

gazete büyük değişiklikler yaşadı. Muhteva açısından yapılan yenilikler dikkate şayandır. Daha

önce yayınlanmayan ,sansürlenen yazılar onun döneminde yayınlanmaya başlamıştır. Türk

halkının istikbale doğru aldığı mesafe onun dönemidir. Bir yandan aydınları gazeteye çağırır,

tartışır, planlar yapar. Diğer yandan halkın menfaati için gazeteciler tarafından getirilen yazılar,

başını ağrıtacak olsa dahi sansürlenmeden yayınlanır. Daha önce sadece sosyalist yazarlara

sayfalarında yer veren gazete, onun döneminde; Mehmet Akif, Necip Fazıl, Mehmet Emin

Yurdakul, Yahya Kemal, Arif Nihat Asya...gibilere de yer vermeye başlanmıştır. Bu nedenle rejim

düşmanı nitelendirilmiş ise de o, asla geri adım atmamıştır. Hatta bu nedenle mahkemelere kadar

uzanan karalama kampanyalarında gazetecilerine sahip çıkmıştır.

 Merhum Şakir Maksutla beraber büyük mücadeleler verdiler. Bir yandan Yugoslavya çapında

Türk Halkının var Olma Mücadelesini sürdürdüler, diğer yandan o güne kadar bir türlü yerellikten

kurtul anılamayan politikalar yerine her bölgeyi kucaklama politikalarına doğru yeni kapılar açtılar.

Bu ikilinin sayesinde: Tan Gazetesi, Priştine TV'si Türkçe Yayınlar Bölümü ve Priştine Radyosu

başta; Mamuşa, Prizren, Gilan... gibi yerlerden gazeteciler alarak kadrolarını güçlendirdiler. Bugün

Balkanların en büyük Türk romancısı Reşit Hanedan kuşkusuz onların bir eseridir.

 O dönemde, Tan gazetesi diğer bir açıdan gayri resmi de olsa aydınların buluşma ocağı

olmuştu. Önemli kararlar alınmadan önce burada tartışılırdı. Çünkü dönem çok sancılı dönemdi.

Bu sancılı döneme bir de bizim yamuk aydınları, Sırp, Arnavut işbirlikçilerini eklerseniz gerisini

varın siz düşünün. Nitekim kendisi de son görüşmemizde az çok bundan bahsetmişti. Üzgündü.

Bazı insanların korkarım hakkına girdik. Sahip çıkmamız gerekenlere fazla sahip çıkamadık. Hak

etmeyenlere de fazlasıyla sahip çıktık. Türk Halkı bugün sıkıntılar içinde. Parti gereken başarıyı

gösterememekte. En küçük çıkarlar uğruna milli değerlerimizden bile taviz verilmekte. Her alanda

ciddi sorunlarımız var. Ama bu sorunları aşacak ne irade ne de aşmak için bir istek var. Hele hele

Türkiye'nin olaylara bakışı bizleri hayret içinde bırakıyor.

 Değerli arkadaşlar, bazı insanların yokluğu sadece ailesinde hissedilir. Bazı insanlarında

bütün bir toplumda. İşte Hakkın rahmetine kavuşan Nevzat Ağabey'imizin eksikliği Kosova Türk

Toplumu var olduğu müddetçe her açıdan hissedilecektir. Aslında Kosovalı Türkler bundan sonra

onun değerini anlayacaklar. Onu çok arayacaklar, özleyecekler. Bu örnek insanlar her geçen gün

birer birer aramızdan ayrılıyor. Geriye onlar kadar olmasa da bazı kırıntı aydınlarımız var. Ne olur

Şakirlere, Nevzatlara... gerektiği kadar sahip çıkmadık en azından onların yüzü suyu hürmetine

geriye kalanlara çıkalım.Nevzat kardeşim, toprağın bol, makamın cennet olsun. Allah gani gani

rahmet eylesin.

15 Aralık 2013,BURSA

 Alaaddin İSMAİLOĞLU