Bölgede Göç, Kosova ve Arnavutluk Başı Çekiyor

Göç akımları, Batı Balkanlar’daki altı ülkenin  uzun vadeli ekonomik büyümesi için başlıca engellerden biri haline geliyor.

Dünya Bankası tarafından bu günlerde yayımlanan düzenli bölgesel ekonomik raporda, bölgenin 2024-2025 yıllarında da iş gücü kaybı yaşamaya devam ettiği ve bunun iş gücü piyasasında büyük zorluklar yarattığı belirtildi.

Veriler, Arnavutluk’un net göçte (gidenler eksi dönenler) en yüksek rakamları kaydetmeye devam ettiğini, Sırbistan’ın ise nüfusuna oranla en düşük seviyelere sahip olduğunu gösteriyor.

Arnavutluk bölgenin en fazla etkilenen ülkesi

Arnavutluk, 2024 ve 2025 yıllarında sabit kalan -24,2 binlik net göç rakamıyla listenin başında yer alıyor. Ülke, iyileşme göstermeyen ve pandemi sonrası hızlanan sürekli bir demografik kayıpla karşı karşıya.

Başlıca nedenler, özellikle gençler ve profesyoneller arasında Avrupa Birliği ülkelerinde daha yüksek maaş ve daha iyi yaşam koşullarına yönelik taleple bağlantılı.

Dünya Bankası verileri, bu olguyu durdurmaya yönelik iç politikaların beklenen sonuçları vermediğini gösteriyor. Bu yüksek eğilim, iş gücü piyasası ve sosyal güvenlik sistemlerinin sürdürülebilirliği açısından kritik bir sorun olmaya devam ediyor.

Kosova’da vize serbestisinin ardından düşüş

Kosova için Dünya Bankası geçen yıl belirgin bir iyileşme görüyor. Net göç rakamı 2024’te -22 bin kişiden 2025’te -18 bin 500’e gerileyerek istikrar yönünde bir eğilim gösteriyor.

Bu düşüş eğilimi, genellikle ilk aşamada artış ardından düşüş getiren vize serbestisi sonrası bir dengelenmeyi yansıtıyor. Ancak rakamlar hâlâ bölgedeki en yüksek seviyeler arasında yer alıyor; bu da genç işsizliği nedeniyle göç baskısının sürdüğünü gösteriyor.

Göçün nedenleri ağırlıklı olarak ekonomik olsa da, hızdaki düşüş insanların kalıcı olarak ayrılma isteğinde yavaşlama olduğunu gösteriyor. 2025’teki azalma, bölgenin en genç devleti için demografik istikrar açısından olumlu bir işaret olarak değerlendiriliyor.

Sırbistan’da ayrılıklar artıyor ama bölgenin en düşük seviyesinde

Sırbistan, Dünya Bankası’na göre belirgin bir kötüleşme gösteriyor. Net göç 2024’te -8 bin 200’den 2025’te -13 bin 100’e yükseldi. Ancak yaklaşık 6,8 milyonluk nüfusuyla karşılaştırıldığında, Sırbistan hâlâ bölgedeki en düşük net göç rakamlarına sahip.

Bu artış büyük ölçüde, ülke içindeki artan memnuniyetsizlik ve güvensizliğe bağlanıyor. Yüksek düzeyde yabancı yatırım çekmesine rağmen, göç özellikle daha fazla siyasi özgürlük talebiyle ilişkilendiriliyor. Bu yükseliş, Sırbistan’ı bölgesel demografik istikrar beklentilerine göre daha hassas bir konuma getiriyor.

Bosna’da istikrarlı göç

Bosna-Hersek de net göçte artış kaydederek 2024’te -4 bin 600’den 2025’te -7 bin 100’e çıktı. Bu olumsuz eğilim, uzun süredir devam eden siyasi tıkanıklık ve euro-atlantik yapılara hızlı entegrasyon konusunda net bir perspektif eksikliğinden kaynaklanıyor.

Vatandaşlar, yalnızca iş bulmak için değil, daha istikrarlı sosyal ve hukuki bir ortam arayışıyla Almanya ve Avusturya gibi ülkelere göç ediyor. Eğilimdeki artış, itici faktörlerin güçlendiğini ve iç reformların istenen hızda ilerlemediğini gösteriyor.

Kuzey Makedonya göçü dengelemeye çalışıyor

Kuzey Makedonya, Kosova ile birlikte hafif iyileşme gösteren tek ülke oldu. Net göç 2024’te -5 bin 900’den 2025’te -5 bin 700’e geriledi. Değişim küçük olsa da, komşularına kıyasla bir istikrar işareti olarak değerlendiriliyor.

Bu durum, yapısal reform çabaları ve iş gücü piyasasının serbest iş gücünü absorbe etmeye çalışmasıyla ilişkilendiriliyor. Ancak yolsuzluk ve düşük ücretler gibi temel sorunlar vatandaşların ayrılmasını teşvik etmeye devam ediyor.

Karadağ’da da göç artıyor

Karadağ, geçen yıl bölgede en büyük artışı yaşayan ülke oldu. Net göç 2024’te -1 bin 800 kişiden 2025’te -9 bin 300’e yükseldi. Bunun nedenleri arasında yaşam maliyetindeki değişimler ve ekonominin ana sektörü olan turizmdeki istikrarsızlık yer alıyor.

Yaklaşık 600 bin nüfusuyla bölgenin en küçük ülkesi olan Karadağ, aynı zamanda en yüksek yaşam standardına sahip ülkelerden biri. Ancak artan göç eğilimi, halkın iç yönetime yönelik hayal kırıklığını ortaya koyuyor.