Cem Topsakal

Eğitimin genel amaçları arasında kişilikli birey yetiştirmek, vatandaş yetiştirmek ve ekonomik yeterliliğe sahip bireyler yetiştirmek yer almaktadır. Küçüklere kısaca şöyle öğretilir: Ailene, vatanına, milletine yararlı bir kişi ol. Genel itibariyle bu ilkeleri göz önünde bulundurarak eğitim yaşamımıza devam ederiz. Kimi gelişmeler bu ilkeleri sürdürmemize yol açarken, kimi kez bu ilkelerden vazgeçmek ya da ikinci-üçüncü plana atmak zorunda kalırız. Yaşam bize bahşedilmiş bir nimettir. Bu nimeti olumlu ya da olumsuz kullanmak irademiz dâhilindedir. Olumlu kullananlar hem yaşarken mutlu olurlar ve takdir edilirler, hem de bu dünyadan ayrıldıklarında bile arkalarında ölümsüz eserler bıraktıklarından ebedi yaşamaya devam ederler.

Öğretmenlik-eğitimcilik geleneğimizde kutsal meslek olarak kabul edilir. "Oku" buyruğunun ardında "öğren, anla, bil, uygula" isteği vardır. "Bana bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum" denir. Orada amaç kölelik değil, işin önemini anlatmaktır. Bu çerçevede eğitimciliği-öğretmenliği seçenler toplumda en önemli görevlerden birini üstlenmiş olurlar. Öğretmenlik zordur, sabır ister, emek ister. Bir bahçıvanın gül yetiştirmesi gibi çocuk yetiştirilir, özenilir, ihtimam gösterilir. Fidanlar yetiştirilir, ağaç olsun, güçlü olsun, kendisi olsun diye. Bu fidanlar orman olur, toplum olur, millet olur...

İşte Kosova Eğitim Sistemine ve Türkçe eğitime çok önemli katkısı olan Sayın Bedrettin Koro Beyefendi'nin eğitimde 40 yıllık hizmete yaklaştığını memnuniyetle öğrendim. Öğretmenlikten müfettişliğe, yöneticilikten öğretim üyeliğine çeşitli kademelerde görev yapan Bedrettin bey, özellikle yazdığı ders kitaplarıyla, diğer araştırma kitapları ve makaleleri, sunduğu bildirileriyle takdir edilmeye, onurlandırılmaya, anılmaya layık bir eğitimcimizdir. Eğitimde geçen kırk yılını anmak bir vefa borcu olacaktır. Bedrettin beye bundan sonraki yaşamında başarılar dilerim. Onunla beraber yazdığımız eğitim kitabının hikâyesini sizlerle paylaşmak isterim.

"KOSOVA'DA YAŞAYAN TÜRKÇE EĞİTİM"İN ÖYKÜSÜ
Kosova'da göreve başladığım Prizren Eğitim Fakültesi Türkçe Sınıf Öğretmenliği Bölümü ders programında Eğitim Tarihi ve Felsefesi, Milli Pedagoji Düşüncesi ve Eğitim Tarihi gibi derslerde, dolaylı olarak da genel eğitim derslerinde Kosova Eğitim Sistemi bilgisine ihtiyaç vardı. Türkçe eğitim Kosova Eğitim Sistemi'nin ayrılmaz bir parçasıydı. Geçmiş bilinmeden günümüz değerlendirilemez, gelecek kestirilemezdi.

Her şey bir makale çalışması ile başladı. Prizren Bölge Eğitim Dairesi Türk Topluluğu eğitim uzmanı Sayın Bedrettin Koro ile birlikte, "Kosova Türk Toplumu, Kurum, Kuruluş ve Üyelerinin Türkçe Eğitim Sorunlarına Yaklaşımı ve Çözüm Önerileri" adlı makaleyi verimli bir çalışma sonucu hazırladık. Makale çalışması başarılı olunca, kitap hazırlama düşüncesi ortaya çıktı. Bizde eğitimle ilgili birçok malzeme vardı. Bir diğer deyişle un, şeker, yağ vardı. İş sadece helva yapmaya kalmıştı. Kitabın planı yapıldı. Bedrettin Bey iş ahlakı ve disiplinine sahip bir kişiydi. "Cumartesi sabah saat 10.00'da buluşalım" şeklinde sözleştiğimizde, her ikimizde sözümüzde duruyorduk. Düzenli, disiplinli, özverili bir biçimde çalıştık, çabaladık.

Kitap bölümlerini yazarken şöyle bir olay başımızdan geçti: Bedrettin beyle telefonda Eğitim Müdürlüğü'nde buluşma kararı aldık. Tıp Lisesi yolundan ilerlerken, yolun sonunda meydana gelen kavgada, kavga edenlerin yanından geçmiş, Müdürlük binası girişinde silahlar patlamış, Mülayim ve Bedrettin beyler beni içeri çekmişti. O olayda biri hemen, biri sonra olmak üzere iki kişi ölmüştü.

Kitap basıldı. Eser, Kosova'da Türkçe eğitime bir katkı sağladı ise, yazarlardan biri olarak kendimi bahtiyar sayacağım. Bundan sonraki çalışmalara ışık olması bana mutluluk verecektir.

Bir acı kahvenin kırk yıl hatırı olduğuna göre, Kosova'da yaşayan tüm eğitimcilerin-sanatçıların hatırı ebedi olmalıdır.

YRD.DOÇ.DR.CEM TOPSAKAL-YYÜ EĞİTİM FAKÜLTESİ-VAN/TÜRKİYE