Doğa ile iç içe ... - Raif Buş

Doğa ile iç içe  ...

Cumartesi akşami herkes tarafından bilinen mesaj sesi geldi telefonumdan. İş arkadaşım Prizren dağcılar derneği tırmanışına beni de davet ediyor. Hay allah dedim kıştan yeni çıkmış kondisionum felaket , kış kilolarını almışım , böyle bir tırmanış için gereken giysilerim de uygun değil. Yine de içimde dağa çıkmak yüremek doğayla iç içe olmak iyi olurdu demeden geçemiyorum. Özel bir hazırlık gerekmiyorsa ben varım yazıp gönder tuşuna bastım. Arkadaş hemen aradı yarın sabah saat 07,45 te otobüs istasiyonunda buluşalım , yanına istediğin yiyecek içecek al diyerek . Tamam dedim hazırlıklara başladım.Ayakabı seçimi çok önemli , özel dağ ayakabılarım olmadığı için dolaptan en uygununu seçtim. Sırt çantama atlet , çorap , bıçak , kibrit yerleştirirken kahvemi de koymaya ihmal etmedim.Sabah erkenden fırından , köfteciden bir şeyler alır hazır olurum dedim kendi kendime. Nitekim öyle de oldu.
Saatimde ki yelkovanlar 07.45 gösterdiğinde ben buluşma yerindeydim büyük bir heyecanla yürüyüşe çıkacak arkadaşlar ile selamlaşarak. Kısa bir pazarlık sonucu dolmuş - minibus denilebilecek bir arabayla çıktık gora bölgesine götüren yola. Vrmiçaya doğru ilerlerken saptık sola Dragaş yoluna , yine sola saptıktan sonra ulaştık  Zapluja köyüne.Temiz dağ havası ciğerlerimize ulaşırken sırt çantalarını son defa kontrol edip koyulduk yola kara taş denilen  dağ tepelerinden birine. Yer yer karın erimemesi bambaşka bir güzelik yansıtıyordu . Bir süre sonra dağ ortası yol kenarı restoranı görünce şaşırmak elde değil , içimden ne işi var bu yapının , restoranın köyden uzak dağın ortasında demeden geçemedim. Fazla bilgi edinmeden ilk sabah kahvemi içtim doyarcasına.Sipsi sesi  hareket anlamındaydı ve yola koyulduk. Dağ tepesine ulaşmak için makadam yoldan ilerliyorduk , yol eski sınır kapısı binasına giden yoldu . Sınır kapısına ulaşmadan sağa saptık ve doğa güzelikleri her tarafımızı sarmış dünyada sanki tek başınasın benden  başka insanoğlu yok gibi hisine kapıldım. Bu dağlara tepelere ilk gelişim değil , bu yer yer karla kaplı olan dağ etekleri çok etkileyiciydi. Doğanın güzelikleri etkisinle beraber ayak kaslarımdan az da olsan yorgunluk  sancıları beynime ulaşmaya başladı. Kısa bir mola sonrası karar verilmişti bir gurup tepeye tırmanacak ötekisi de karataşa ulaşarak yemek molası verilecekti. Malesef aşada kalan gurupta kaldım , arkadaşlarımı yavaşlatmaktansa ateş yakıp çay kahveyle  buluşma noktasında beklemeyi tercih etmek mecburiyetindeydim. Beş kişilik gurup dağ tepesine yol aldıklarını izlerken  gıpta etim doğrusu, ah dedim neyi kaçırıyorun ne gibi güzeliklerle iç içe olamıyorsun .
Kara taştan manzaralar harika etrafında her yer karla kaplı , sen oturmuş ekmek peynir konzerve köfteyle karnını doyuruyor enerji depoluyorsun. Üstünü de değiştirmeyi ihmal etmiyorsun. Montunu-yeleğini-kazağını atletini çıkarığ üstü çıplak kalıyorsun karla kaplanmış dağın tepersinde , Güneş ısıtıyor sankı deniz plajındasın gibi , güneş gözlüklerinin olması şart yoksa güneş ışınlarının yansıması kör ediyor gözlerini. Yemek sonrası kahvemi içmeye sıra geldiğinde keyfime diyecek yok . Kahvenin her yudumunu inanılmaz bir duyguyla içiyorum etrafımdaki manazaraları izlerken  hayran kalarak. Bir yandan da geri dönüşü hesaplıyorum kafamda en azında beş saat da yürüyüş var kasabaya ulaşmak için . Ayakabılarımı kontrol ediyor  çoraplarımı değiştiriyor üstüme koşullara uygun giysilerini giyerek sırt çantamı da toparlıyorum . Geri dönme uğruna dağlara tepelere ovalara yaylalara son bir defa bakıyor görüşmek üzere diyorum.Yakında görüşeşecez mutlaka . Sen karlarını erit  kardelenlerini aç ben yine gelir güzeliklerinle iç içe olurum. Arkadaşlar ile de dernek arşivi için bol bol fotograf çektirdikten sonra  kasabaya ulaşmak amacıyla dağ evi yoluna doğru yöneliyoruz. Yol kenarında kardelenler açmış , papatya çiçekleri tomrukta , ağaçlar filiznemeye hazır yaylalar biz hayvanları beslemek için hazırız  der gibiler . Ayak kaslarımın ağrısı beynime ulaşıyor ulaşmasını da , ayak tabanlarım karıncılaşmış su toplamaya başlamış herhalde. Açıp bakarsam daha kötüsü olacak bildiğim için devam ediyorum  dağ evine doğru yürümeye.
Dağ evi platosunda sıcak çay içmem enerji depoluyor vücuduma.Sipsi sesini duyar duymaz koyuluyoruz iki üç saat yürüyüş gerektirecek yola. Filizlenmeye hazır olan ağaçlar arasında  dağcılar yürüyüşü temposundan taviz vermeyerek devam ediyoruz. Ayaklarımın tabanları her atığım adım sonrası acı veriyor. Vermesine veriyor da malesef yapılacak pek fazla bir şey yok,devam etmek mecburiyetindesin iki saat da dayanabilirsin mantığını yerleştirmeye çalışyorum beynimin ağrı hiseden bölgesine. Şar dağı eteklerinde  Akdere yanı  köyü görünce tamamdır diyorum geldik diyorum kendi kendime bir saat da yol olamsının bilincinde.
Tepelere tırmanmak , dağlarda yürümek  , doğayla iç içe olmak  benim ben olmam , pazar sabahı 07.45 evden çıkıran otuz kilometre yürüyüş sonrası akşam saat 19.00 evde olmamı sağlıyor. Duşun duş olması anlamanız gerekirse anca böyle bir aktivite sonra anlamanız mümkün.Vucüdünuzdan akan su gün boyu yaşadığın güzelikleri beynine yerleştiyormuş gibi gelecek hafta dağ yürüyüşüne çıkmanızı sağlıyor.   
Hanımımın hazırladığı çayı yudumlarken Tv izlemeyi , gazete okumayı haberleri almayı , nette gezmeyi istemiyorum en azından yarının sabahına kadar doğayla iç içe olmanın  mutluluğunu yaşamak uğruna.Çekilen fotografları videoları da izlemek için arşive yerleştiriyorum , gücüm sağlığım elvermediği günün birinde  , arkadaşlarım dağcılar benim yaşadığım güzelikleri bire bir yaşarken , ben foto videoları izlemekle yetinmek amacıyla.
İş yerimde çevremizi korumak görevinde ertesi sabah iki kat daha istekli çalışmalarım devam ediyor bir sonrakı dağ yürüyüşünde doğayla iç içe olmak umutlarıyla.


Raif BUŞ
Mart 2013
***Zapluja (Opoya) - Karataş - Dağevi - Beyazsu - Karapotok - Maraş yüryüşü
Prizren-Kosova "Haci Beda " dağ derneği organizasyonunda.