Haksızlığa boyun eğenler .....-Raif Buş

Haksızlığa boyun eğenler .....

( "NeDeN , yukarıya İnİyOrUz " **** öyküler dizisinden )

Gönlünü , dilini örf ve adetlerini Türkçeyle benimsemiş bir aile ferdi ile çay

yudumluyorum Koca Balkan ve Şar Dağları arasından süzüp süzülen derenin kıyısında .

Boyu posu oturduğu masanın ebatlarında olmasına rağmen omuzları hafif te olsa boyun

hizasında değil . Çökmüş gibi görünsede o omuzlar yıllara meydan okumuş olması aşikar.

Sohbetimiz "sallama" çaydan başlayarak o güzelim yaprak çayıyla devam ediyor.

Yüzü kendine özgün bir gülümseyişiyle karşındakine anlatacaklarım

var mesajını veriyor. Ailesinin tamamı yıllardır kültür çalışmalarını sürdürmüş

bura topraklarda para pula bakmadan . Unutmuş unutulmuşlar ara sıra sevenler

seveninlerinden . Sırtından kazananlar , arkadan vuranlar , sırtını sıvazlayanlar , aferim

deyip görmezden gelenleri çok görmüşler ki kimseye inanmamak değil de herkese

inanmayı seçmişler mantık olarak. Şaşırtıcı olsa da karşımdakin ağzından çıkan

kelimeler , kurduğu cümleler , yüz ifadeleri rahatça yansıtıyor hisetiklerini.

Babasının " düşmana davetiye gönderme , kendisi gelir zaten . ---- "Sen dost ara

dost ol " ----- " Bir millet ancak külütrü yaşarsa ayakta kalabilir " ---- " iyilik yap dereye

at , hak varsa hak edersen geri döner " ---- Annesinin " Gönüller bir olsun , gerisi hikaye

" ---- Kendisinin " Her işte bir hayır var , hayırlara vesile olsun " deyimlerini söyledikçe

gözleri de yaşarmıyor değil.

Dere boyu yolundan geçenleri göstererek , bak ahbab , iyi bak BU BİZMİYİZ ?

diyor devamında , aile terbiyesinden - okul eğitim öğretiminden - üniversitelerden

bahsediyor.

Kahvemizi getiren garsona eğitim seviyesini sorunca üniversite mezunu olduğu

ortaya çıkıyor , yan masadaki oturanları gösterirken , aralarında ilk , orta , yüksek ,

master , doktorası olanları bile var. Yaptıklarını görüyormusun ? , bizden olmayan kahve

çeşitlerini içerek boş gezenin boş kalfasını oynuyorlar. Sen kalk çocuğunu , yüzlerce

işsiz olan uzman olmasına rağmen aynı uzmanlığa okut , ordan burdan burs veriyorlar

diye , dört yıl evde bir kişi -bir boğaz daha az diye , çocuğun bir daha buralara dönmesin

diye dua edersen olacağı budur işte. Yiğirmi uzmana ihtiyacın ortada varken sen kalk

beş yılda yüzden fazla mezun çıkart , bir de etraftakilere hava at "bak BEN-BİZ ne

yapıyoruz " diye. Ahbab , malesef biz buyuz , işte burdayız .

Masadan ayrılmadan önce , küskünsünüz sanki içinizde sizi rahatsız edecek

bir şeyler var sorduğumda , "olmaz mı , sen kalk yıllardır kültürünle iç içe ol , çalış ,

eğitilerek yetiş , eğiterek yetiştir , cebin bom boş olsa bile kazanma - kazandır ,

ondan sonra kendini bilmezler bu böyle olmaz dediklerinde olacağı budur işte.

Kültür ve sanat adına oturdukları koltukları soğutmasınlar diye bir dakika bile

koltuktan ayrılmayanlara , kültürümüzü , sanatımızı hiçe sayanlara ne dememi

bekliyorsun kardeşim. Kendi içlerine kapanmış kurluşlarda mühürleri ceplerinde

taşıyanlara , aynı kuruluşlardan ayrılıdıkları an beş para etmeyeceklerini bilenlere

ne diyecem ahbab . BEN DEĞİLİM O PADİŞAH TAHTAN İNEN TABUDA BİNEN ,

BENİM FERMANIMDAKİ YAZI ÖLÜMSÜZLÜK VE ÖLÜMSÜZLÜĞE GİDEN "

Hz. Mevlana'nın dörtlüğünü mü söylesem ? ."HAKSIZLIĞA BOYUN EĞENLER ,

ŞEREFLERİNİ KAYBEDERLER " Hz. Ali'nin emanetini mi söylesem ? . Söylemesine

söylerim de anlayacaklarından şüpheliyim. " Boş ver kardeş ceplerim bomboş olduğuna

göre sen bu hesabı görürsen iyi olur diyor , derin üzüntü dolu bir nefes alırken.

Hesabı görürken , peki efendim bir daha kırk yıl öncesine gitme şansınız olsa

ne yapardınız sorusuna , Aynısını kardeş aynısını yapardım . Dilime , dinime , örf ve

adetlerime , sahne sanatlarına sahip çıkar , aynısını yapardım ödeneksiz çalışırdım .

Ölümsüzlük değil belki ama ölümsüğe giden bir yol en azından diyor elini uzatarak

vedalaşıyor benimle. Bir isteğiniz var mı diye sorduğumda , konuştuklarımızı sohbetimizi

not al bir gün kağıda döker yazarsan ölümsüzlüğe giden yolda emeğin olur.

Selam verip evime , odama , masamın başında , unutmadan duyup gördüklerimi

yazmak amacıyla kasaba sokaklarını hızlı hızlı adımlıyorum.

Raif BUŞ

Ocak 2014

[email protected]