Hocalarıma Veda-Halime Barış

Tebessümle bastığımKosova topraklarından hüzünle ayrılıyorum ve dört yıl canlanıyor gözümünönünde. Bir hayal beni Mezuniyet Programı'na götürüyor ve çınlıyor kulaklarımdaİrfan Hocanın iltifatları. Türk Dili ve Edebiyatı Bölümündeki hocaları veöğrencileri disipline eden bölümün en temel dinamiği olan değerli hocamınağzından çıkan her kelime bir hakikati gözler önüne seriyor. Öğrencilerinievlatları gibi gören bu yüce insan varlığıyla hayat katıyor sinelere. Buheyecan kalbimi titretirken "Reşit Hanadan" ile alakalı yaptığım konuşmaesnasında Hocalarmın mütebessim ve gurur verici yüzleri beliriyor karşımda.Benden daha heyacanlı, benden daha inanaçlı ve "İşte bizim öğrencimiz" diyehaykıran bakışları. Bu güven kamçılıyor beni daha güzel yarınlara.     

            Ben insanlık için gelecekplanları yaparken hüzün beni birinci sınıfa götürüyor. Birden kendimi NuranHocanın edebiyat sohbetinde  buluyorum.Hayranlıkla kendisini dinlerken gelecekte kendimi hayal ediyorum Türk Dili'neaşık biri olarak.

             Zaman ilerliyor vekarşıma Türkiye'den yeni gelmiş Dr. Ergin Jable çıkıyor. O kadar engin bir ufukki birinci sınıftaki nasihatlerini  tadördüncü sınıfta idrak ediyorum. Öyle bir aşkla giriyor ki sınıfa dersbitmesine rağmen öğretme isteği zamanı da aşıyor ve saatler süren bilgi dolu,birikim dolu beraberlik benim gurbetteki yalnızlığımı sarıp sarmalıyor. O kadarmerhametle titriyor ki öğrencinin üzerine bazen bir abi bazen bir baba oluyor.Tek kaygası öğretirken eğitilen nesil yetiştirmek olan bu yüce insanın.

             Bir dedikodu duyuyorum.Dalga dalga yayılan ve öğrenciler tarafından efsaneleştirilen bir dedikodu.Herkes tedirgin ve ürkek. Yankılanıyor koridorda Edebiyat Kuramı dersi vehocası Tacide Hafız. Bu sınavı verip, insanlardaki ön yargıyı yıkacağıma dairsöz veriyorum kendime ve sınav kağıdım, derin bilgi birikimine sahip, azimli, özgür ve değerlerinden taviz vermeyen,çalışkan nesiller yetiştirmeyi hedefleyen bu güzide bayanı şaşırtıyor. TacideHocam, edebiyata olan hayranlığınızla bende farkı bir ufuk oluşturduğunuz içinçok teşekkür ederim.

             Çalışkan öğrenci iletembel öğrencinin, lakabı "Kül Yutmaz" olan Esin Hocanın gözlemleri ilebirbirinden ayrıldığı, sınav dönemlerinde kopyaya endeksli kitlenin korkulurüyası olan, azimli ve sıralı öğrencilerin her sıkıntılarında soluğu yanındaaldıkları, yaşı bize en yakın olan bu güzel bayanın, doktorasını bitirmesinidiliyorum.

              Sürprizler bitmiyor.Bir başka güzellik çıkıyor karşıma. Elinde birçok materyalle sınıfa girenNebahat Hoca başlıyor derse. Bilmiyor benim diğer adımın "soru makinası"olduğunu. Sessizce dinlerken kendisini kafamda bir soru beliriyor. Ve herzamanki gibi dersin sonunu bekleyemiyorum. Öğrenciler için her türlüfedakarlığı yapan ve bir anne hassasiyetine sahip  olan hocam daha doyurucu cevaplar vermek içinheyecanla başlıyor söze. Eğitimin sadece derste olmadığına inanan değerli hocamçağırıyor ve uzatıyor kitabını kafamdaki tüm sorular cevaplansın ve sınıfarkadaşlarım rahatlasın diyeJ

            Ben bu hayalleoyalanırken ağır ağır ve kendinden emin konuşan İsa Hocanın sorularıma verdiğitatmin edici cevaplar çınlıyor kulaklarımda ve sesleniyor bana: "Hallettin miişlerini? diye. İrkiliyorum ve tekrardan uyanıyorum hakikate. Bir aile ortamınagirdiğimin farkına varıyorum ve gurbetin hüznü siliniyor, samimiyetinsıcaklığına sarılıyorum.

               Koridorda ilerlerkengözüm Suzan Hoca diye seslendikleri güzel, naif bir bayana takılıyor.  Ve birden kendimi onun dersinde sunum anlatırkenbuluyorum. Ben sunumla oyalanırken bendeki anlatma kabiliyetini farkederekhazırlıyor beni mutlu yarınlara.

             Türkiye'den iki tanehoca gelecek duyumu alıyorum. Ben onların kim olduklarını merak ederken kendimiSalih Hoca ile makale yazarken buluyorum. Geçte olsa idrak ediyorum nelerbilmediğimi. Çalışmalarıyla edebiyata hizmet eden değerli hocam kendindensonraki nesilleri de yetiştirmeyi ihmal etmiyor. Gözüm cama ilişiyor ve güneşindoğuşu ile kalkıyorum çalışma masasından. Her ne kadar dünya kadar hata yapsamda benim bile kendimde fark edemediğim meziyetleri inkişaf ettirmeme yardımcı olan kıymetli hocam, her şey içinsonsuz teşekkürler. Sizin öğrenciniz olmak ve sizinle çalışmak benim için birlütuftu. (Hocam, cümleler devrik ve hatalı olabilir. Fakat edebi bir metindenziyade samimi bir metin olduğu için mazur görün lütfen;))

           Hepiniz benim için o kadarkıymetlisiniz ki nasıl teşekkür edeceğimi bilemiyorum. Siz değerli hocalarım,hep hayallerimde canlı kalacak ve eğer Allah ömür verirse ben de sizler gibigüller yetiştiren bir bahçivan olacağım. Sizden ayrılmak gerçekten beni çoküzüyor. Umarım hep sizin sıcaklığınızı hissettiren atmosferin içerisindebulunurum.