KOLTUK sevdası ...- Raif Buş

KOLTUK sevdası ...
KOLTUK - Omuz başının altında , kolun gövde ile birleştiği yer.
KOLTUK-Kol dayanacak yerleri olan geniş ve rahat sandalye.
Koltuk yapılması - Eski düğünlerde damatla gelinin eve girerken konuklar arasından kol kola geçmeleri töreni * Koltuklama - koltuklanma * Yüksek mevki - makam * Mısır ve buğday fidesinin yanlarında çıkan filizler * Kenar tenha yer * Koltuk düşkünü * Koltuk kavgası * Lüks koltuk * Yatar koltuk  * Koltuk sevdası .
                     SEVDA - Aşırı ve güçlü tutku, istek
Pazara çıkar , o güzelim meyve sebze çeşitlerine bakar  ihtiyacınız olduğunu alır , çanta sepet , poşete yerleştirirsiniz. Karpuz yığınına gelince karpuz alır koltuk altında taşıma mantığıyla işi çözer evinize yiyecekleri taşır çoluk çocuğunuzun sağlıklı beslenmesini sağlayabilirsiniz. Kaldı ki karpuzları çok beğenmiş birden fazla almaya kalkıştığınızda ister istemez atasözü deyim aklınıza gelir , İki karpuz bir koltuk altında taşınmaz. Taşıyan , bunu becerenler var mı ? Yoktur ama taşır gibi yaparcasına olanları görmediğimiz değil.
Kollarını dayamış geniş ve rahat sandalyede koltuklarda oturanları de görmediğimiz değil. Aynı deyim , atasözü aklımıza gelmez mi ? Bir koltukta iki kişi oturamaz. Oturanlar , bunu becerenler  var mı ? Oturanları da görmedik değil , oturmak isteyenlerin de sayısı kabarık .
Aşırı ve güçlü tutku , istek de buna eklenirse koltuğu paylaşamayanlar çift koltuk siparişinde bulunmazlarsa , kendilerine yeni bir koltuk , yeni bir makam , yeni bir sevda yaratmak  gayretindedir.
İki karpuz bir koltuk altında taşınmaz , bir koltukta da iki kişi oturamaz deyimleri binlerce yıl sıkı süzgeçten süzülmüş günümüze kadar taşınması,yaşaması doğruluğun bir ispatıdır elbette. Lakin kurum ve kuruluşlarda  koltuk sevdası aşırı güçlü tutku , istek ,  koltuktan vazgeçmeni , sana emanet edildiği süre içinde koltukta yaslanmanı ne kadar mantıklı ise , emanet edilen seçimle geldiğin , seçimle tanımlanan süre sonrası koltuktan vazgeçmek zor olmaması  gerek . Sevda - güçlü tutku - istek  de varsa , karşılığında o koltuktan ayrılınca  normal vatandaş gibi , davetlere  gidemen , kimseden selam almadan yaşaman zor mu zor , çok zor. Kendi kendine muhasebe yaparken , ben ne yaptım , adımı koltukta oturan gibi mi yazdırdım , yoksa yaptığım hizmetler doğrultusunda mi adımı  yazdırdım sorusuna cevap vermen gerek. Cevabın birincisi ise koltukçu olarak bilinirsen  koltuktan ayrılmamak için yapamayacağın , yaptırtmayacağın eylem yoktur.
Kurum - kuruluşun tüzüğünü alır tel tel incelersin , ben nasıl bir dönem daha koltukta kalayım hesaplarını yapar , bunu göremez bulamazsan , tüzükteki maddeler değişikliğini nasıl yapar , kiminle yapar , nerde yaparım çözümünü ararken kafanı bedenini yorarsın. Sevda bu dersin , koltuk sevdası dersin  sana ait olmayan , kuruluşa ait olan koltuğa yaslanırken.
Kuruluş üyelerini değerlendirmeye başlar , ben ne yapayım ki onlar da bana yapsınlar diye hesap yaparsın. Hesabının da tutması için kimliğinden doğrularından sapar dosttan fazla düşman edinirsin. Adamlığın kalmaz ama koltuğun kalır , bak ben neyim neymişim be teselli edersin kendini. Değer mi ?
Değmez koltukçu değmez.
Adam gibi seçildiğin koltuktan adam gibi ayrılman en iyisidir. En azından nasıl ben birini bu koltuktan kaldırıp yerine oturduysam benim de koltuktan kalkmam başka birisine devretmem demen en iyisidir , en azından adam yerine geçer , kuruluşa nasıl hizmet edebilirim mantığıyla hayatına devam edersin. Etmekle kalmazsın , saygı duyar selam alır selam verirsin dik durarak.
Değmez , seni o koltuğa getiren oturtan değerlere ihanet edersin . İnşaat , yapıcılıkta yan destek (koltuk) olursun , denizcilikte gemiyi rıhtıma veya başka bir gemiye bağlayan ip (koltuk) olur , insanlıktan çıkarsın.
Akşam yemeği sonrası kahvemi yudumlarken , klavyedeki parmaklarım yanlış tuşlara basmışsa büyüklerimden özür , küçüklerimden de hoşgörü ile karşılaması diler , sizlere kurallara uygun hak edilen koltuklar dileklerimle , koltukta oturmamak mantığıyla kuruluşumuza doğru yola çıkıyorum , selam alıp aleyküm selam verirken  dostlarıma.
 
Raif BUŞ
[email protected]
Prizren , Haziran 2013