Öğretmenlik Yapmak İstemiyorum, Öğretmen Olmak İstiyorum-Doktora Öğrencisi Sümeray CENOLARİ

Ne zamandan beri düşünüyorum, neden öğretmen olamıyorum. Öğretmen olmayı neden hak etmiyorum? 2006 yılında, heycanlı bir şekilde Türkçe Sınıf Öğretmenliği Bölümün’e kaydımı yaptırmıştım, sınava girip kazandığımı görünce çok sevinmiştim. Dört yıllık üniversite eğitimi hayatım boyunca, toplasanız okula dört gün gitmediğim olmuştur ya da olmamıştır. Hani bölümümü seviyorum ya, hani öğretmen olmak sorumluluk ister, düzen ister ya ondandı belkide. Hem bölümünü seviyorusun, hem okuluna gidiyorsun, hem de ortalaman iyi olunca bursta alıyorsun, yani herşey harika, dört dörtlüktü. Sonra bir gün dedim ki kendi kendime, ‘’sen zaten Prizren’de okuyorsun, evin Pirzren’de, barınma, beslenme ve ulaşım marsafın yok, yani çok ta paraya ihtiyacın yok, bir de öğretmen olacan, örnek olman lazım, burs paranın bir kısmını İHH’ya- çocuklara verebilirsin,dedim ve verdim.

Gelegelelim, okul bitti, Balıkesir’e gittim, yine öğretmenlik üzerine yüksek lisansımı tamamlayıp ülkeme döndüm. Sene 2012 yüksek lisans yapmışım, ‘’elbet dedim artık bir okulda öğretmenlik yapabilirim, heycan hat safhada, umut deseniz, göğe sığmazdı’’. Öğretmen alımları başladı, önce sadece mülakattı, sonra hem sınav hem mülakat oldu, derken hiçbir okula giremedim. Herhalde sorun bendeydi, üstelik staj hakkı verilmediği halde, stajımın da olması gerekiyordu, ‘’yani olmayan şeyi oldurmak’’ benim sorumluğumdu. Tamam dedim ben bir kurumda ‘’öğretmen olmayı’’ beceremiyorum, evde öğretmen olayım, özel ders vereyim. Öğrenciler başladılar gelmeye, aralarında okuma güçlülüğü çeken öğrenci vardı, bir zaman sonra o öğrencinin  babası geldi ve dedi ki,’’ oğlumun öğretmeni bu çocuğa ne olmuş, sanki sihirli bir değnek değmiş gibi’’ demişti.  Yani aslında ben öğretmen olmuştum, kendimden şüphe etmeme gerek yoktu. Diğer taraftan Türk Dilin’i sevdiğimden midir, yoksa Prizren’de doğan herkes şairdir, deyiminden midir bilemem  kendimce şiirler yazmaya başlamıştım, çok ta ( yayınlayanlara teşekkürü bir borç bilerek)  sürmeden şiir kitabım yayınlanmıştı. 2017 yılında, Türkiye’de İstanbul’da  ‘’Genç Yazarlar Buluşması’’ adı altında etkinlik vardı. Oraya gitme teklifi aldım, gitmesine giderdim de nasıl olacaktı, ben şiir yazıyorum sadece, edebiyat bölümü mezunu değilim, yani işin ucunda kendini iyi ifade edememek, konuyu gerektiği gibi aktaramamak, hatta rezil olmak bile vardı. Bu sebepten dolayı önce teklifi düşündüm, benim gibi şiir yazan arakadaşa ‘’benimle gelir misin dedim, hayır bu iş beni aşar’’ dedi. O da öyle deyince daha çok tereddüt etmeye başladım, düşünüyorum, düşünüyorum derken, birden bire kendime dedim ki, ‘’olsun, ne olursa olsun gitmeliyim, sonuçta orda Kosova Türk Edebiyatını temsil edicem’’. Hazırlık yapmak için gereken kaynakları topladım ve Kosova’dan katılan yazar bir tek ben olmama rağmen İstanbul’a gitmeye karar verdim, orada çok ta güzel bir şekilde  Kosova Edebiyatı’nı temsil ettim. Yani çok küçük te olsa Türkçe için Türklük için bir nebze birşey yapmanın mutluluğunu tattım. Sonra doktora eğitimime başladım, sınıfa ilk girdim, hoca adınız, soyadınız ve yaptığınız işi yazın dedi. Tabii ben iş kısmını boş bıraktım, kağıda bişey yazamadım, hocaya da bişey diyemedim. Çünkü öncesinde ‘’Türk hocalarının doktora yapmanız çok iyi birşey, ülkenize bayağı katkısı olur’’ dediklerini bildiğim için sustum.

Öncelike herkes doktora yapıyor, sorusuna ithafen, 2017-2018 yılında doktoraya kaydımı yaptırdım ve 2021 yılında geçen ay ders dönemimi tamamladım, yani daha doktora eğitimim bitmedi, bu kadar geç olmasının nedeni, kolay olmaması, bu süreç için gerekli olan şartları gerektirdiği gibi, (yani kısayol olmadan) tamamlamış olmam gerektiğindendi.

Glegelelim asıl soruma  ‘’ben öğretmen olabildim mi’’ bence ben öğretmen olmayı hakettim...
Sizce öğretmen olmayı hak ettim  mi ?
Bu  arada sesimi duyurmaya vesile olan  Kosova habere teşekkür ederim...