Ortak Kaderimiz

İmparatorluk bakiyesi ülkemizin, dünyayı yeniden şekillendirecek potansiyel gücüne hayranım. İslam Medeniyetimizi besleyen dip dalgaya ait etnik zenginliğe ve kültürel renklere hayranım. Etnik ve kültürel renklerde Allah’ın sanatını görüyor ve ilahî takdire haşyet duyuyorum.

Hayâl gücünüzü biraz zorlayın… Türkiye’den, dünyadaki tüm İslam ülkelerine hitâben bir gün yapılması mukadder olan direniş çağrısının veya kalpten verilecek anlamlı bir selamın bölgemiz ve dünyadaki “kelebek” etkisini düşünün…

Kelime-i Tevhîd, Osmanlı Alay Sancağı

Türkiye; varisi olduğu devlet geleneği ve adalet anlayışıyla, Endonezya’dan başlayıp Fas/Mağrib kıyılarına uzanan doğu/batı eksenindeki tarihi, -modern zamanda- tekrar dönüştürecek potansiyel sermayeyi içinde taşıyor.

Kırım/Kafkasya’dan başlayıp Yemen çöllerine kadar uzanan;  Timbuktu’dan başlayıp Afrika’nın kuzeyindeki Tanca’ya kadar tabiri caizse her karış toprakta medeniyetimizden bir koku, bir eser, bir hatıra, bir kardeşlik esintisi var.

Çerkes-Kafkas uç beyleri ve Osmanlı Temsilcisi (1896)

Edirne’nin öte yakasından tüm Balkanları aşarak Viyana’ya uzanan topraklarda medeniyetimizin kurduğu şehirler, köprüler, camiler var…

Svilengrad şehrinde ve Üsküp’te, Bosna Mostar’da, Kosova Vushtrri’de şehirleri birleştiren, insanları kavuşturan taş köprüler yaptık elbet…

Kıtaları aşan topraklarda sadece taştan köprüler yapmadık…

İlim, hikmet ve adaletle geçen altı asırda hangi dinden, hangi ırktan, hangi renkten olursa olsun tüm insanlığı kucaklayan “gönül köprüleri” kurduk. Kalpleri ısındıran, sevgiyle birbirine yaklaştıran gönül köprülerimiz bizim asıl/mânâ sermayemizdir.   

Değil mi ki, yeryüzünde can taşıyan her mahlûk Allah’ın kuludur. Değil mi ki; aynı Peygambere (sav) iman eden İslam ümmetiyiz… O vakit, Kafkaslarla Balkanlar arasında bizim nazarımızda hiçbir fark yoktur…

Kafkas ve Balkan coğrafyasında maruz kaldığımız ortak kaderin –göç ve muhâcerat- yaşandığı yüzyıllık fetret dönemindeki parantez kapanmak üzere.

Türkiye’nin içeride ve bölgedeki gücü arttıkça, yüzyıldır parçalanmış olan Kafkas ve Balkan coğrafyası birbirine daha çok yaklaşıyor. Aradaki mesafeler azalıyor.     

***

Kafkaslar ve Balkanların Ortak Kaderi

Dikkatinizi çekerim: Ruslar ve Sırplar, Slav ırkındandır. Rus Çarı II. Aleksandr’ın fikir babası olduğu Panslavizm dayatmasının doğal sonucu olarak Osmanlı-Rus Harbi gerçekleşti. Savaşın kaybedilmesi üzerine yapılan Berlin Konferansı sonrasında Sırbistan Osmanlı egemenliğinden çıktı. Artık, Osmanlı şemsiyesi yoktu ve Slavlar; eş zamanlı olarak Kafkaslarda ve Balkanlarda zulümlere başladı. 

Anadolu’ya göç etmek zorunda kalan Kafkas/Balkan muhacirlerinin kaderi ortaktır. Ve sebebi de Slavlardır.

Bosna uç beyi Alija İzzetbegoviç (1925-2003)

Ruslar ve Sırplar; ırkına, rengine bakmaksızın İslam aidiyeti taşıyan Kafkas/Balkan milletlerini bir an önce yaşadıkları topraklardan sürmek, çökmeye yüz tutmuş devletiyle Osmanlı topraklarını bölüşmek üzere ortak hareket etmediler mi?

Kuzey Makedonya uç beyi Mulla Jakup Asibi (1951-2006)

ABD’yi arkasına alan İsrail için; Filistinli, Lübnanlı, Ürdünlü, Suriyeli, Iraklı fark etmiyor. Slavların kuzeyde yaptıklarını, Siyonizm güneyde yapmıyor mu?

Kafkaslar, Balkanlar ve Ortadoğu üç farklı coğrafya olduğu halde neden sadece biz Müslüman Milletler, göçlerin acı kaderini yaşamak zorunda kaldık?

Hipotermiye yakalanan bedende öldürücü soğuğa ilk maruz kalan uzuvlardan, -uç beyi- eller ve ayaklardan çekilen kan, aslî cevher olan kalbe doğru yoğunlaşır. Aynı öyle oldu…

Büyük vatan parçalandıktan sonra, mazlum milletler İslam’ın son kalesi olan Anadolu topraklarının kalbi mesabesindeki  İstanbul’a doğru akın akın göç ettiler.  

Kosova, Şehid UÇK Lideri Âdem Jashari (1955-1998)

Katledilen, vatanından sürülen mazlumların ata toprakları ve ırkları farklı olduğu halde; acı ve hüzünde kaderleri aynı değil mi?

Düşmanların ortak hareket etmesine şaşmamak lazım. Asıl şaşılacak şey, Müslümanların mikro milliyetçilik yaparak kendi aralarında bölünüp parçalanmasıdır. Oysaki Allah; O’nun yolunda mücadele ederken; bir binanın, birbirine kenetlenmiş tuğlaları gibi olmamızı emretmişti… (Saff Sûresi 61/4)

Gün, “Yeniden Büyük Türkiye” için çalışma günüdür. Büyük Türkiye olmazsa, Osmanlı’nın yıkılmasıyla beraber tecrübe ettiğimiz acı hatıralarımız tekerrür eder…

***

Altı asır süren imparatorluk mirası ve hilâfet sancağı üzerinden Türkiye’nin merkez sayıldığı İslam Medeniyet Havzasının kuzey doğudaki uç beyi Kafkaslar, Batıdaki uç beyi de Balkanlardır.

1878’de Kafkas sınırımız Ortodoks Slavlara, Balkan sınırımız ise Ortodoks Slav ve Katolik Vatikan sınırına dayanıyordu.

Osmanlı’nın zayıflamasıyla birlikte her iki cenahtan gelen saldırılar, doğal olarak ilk önce Kafkaslar ve Balkanları etkiledi. Hıristiyan dünyasının söz konusu bölgelerde yapacağı ilk hamle “uç beyimiz “olan milletleri söküp atmaktı ve bunu kısmen başardılar.

Osmanlı-Rus (1877-1878) ve Balkan Savaşları (1911-1912) ardından gerçekleşen “Balkan ve Kafkas” mezâlimi, bizim ortak kaderimizdir…

Ortak kaderin evlatları!

Yeniden Büyük Türkiye için vatan mefkûrenizi genişletin… Türkiye’nin mevcut fiziki sınırlarına hapsolmayın. Kafkaslardan Balkanlara her dâim var olacak direniş cephelerindeki “uç beylerimizi” unutmayın.

Mîsak-ı Millî sınırlarını aşan “Büyük Vatan” fotoğrafını her dâim hatırlayın.

***

Büyük Vatanda Kafkaslar Hattımız

NOT: Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanı Yusuf Alemdar’ın himayesinde AKM’de yapılacak olan konferansta “Kafkaslar ve Balkanlar” özelinde Kardeşlik Köprüsü Sakarya’yı konuşacağız. İlgilenenlere duyurulur. Tarih: 11 Kasım 2026 Çarşamba. Saat:19:00      

İbrahim Selamet

09.11.2026

Yeni Sakarya Gazetesi