Rabena Hep Bana- Şenol Kuştendil

İnsanlarımız kendi çıkarları uğruna ahlak, yasa tanımadan her şeyi hiç çekinmeden yapıyorlar. Özellikle topluma örnek olacak, topluma kılavuzluk edecek olan kişiler hiç yapılmaması gereken işleri topluma kötü örnek olacaklarını bile bile çekinmeden yapıyorlar.


Ne yazık ki, bu kişilerin bir çoğu da siyasetçi. Ya da siyaset yaptığını zannedenler. Zaten bunlar, memleketi çağdaş bir şekilde yönetebilecek özelliğe de sahip değiller. Ama ne yazık ki bugün bunlar böyle olmasalardı! Zaten, ülkemiz bugünkü durumda olmazdı. Öyle değil mi?...


"Farkındalık duygusu ; İnsanın paylaşımcılığını oluşturan en yüksek bilinç seviyesidir. "
Bu tanımlamadan uzak olan ülkemizdeki demokratik sistem de bir kaç kişinin isteği doğrultusunda şekillenip oluştuğundan yasal çerçevede demokrasi adına yapılabilecek pek fazla bir şey de şu an için yok. Çünkü beden büyük, elbise küçük. Her yeri yamalı bohça...


İşte, bu gün ülkedeki gelişmezlik, yaşanılan kargaşa, kaos bundandır. Cumhuriyet ve demokrasiye uymayan, demokrasi içinde hiç de demokratik olmayan bir lider baskısı, lider hakimiyeti, yaşanmaktadır.


Dolayısıyla ülkemizde özlemini duyduğumuz çağdaş anlamda yaşarken yaşatılıp yaşatılan demokrasi içindeki demokratik kuralları hala yaşatıp yerleştirebilmiş değiliz. Herkes kendi işine geldiği gibi demokrasiyi yaşayıp yaşattığından demokratik kurallar güçlünün isteği doğrultusunda kolayca sulandırılıp bozulmaktadır. Bozulan sistem içinde olumsuzluklar her geçen gün artıp çoğalmakta. Çoğalan olumsuzluklar da her gün biraz daha ülke içindeki sıkıntıları artırıp çözümünü zorlaştırmaktadır.


Bu güne kadar bizi yönetenlerin birçoğunun derdi, her ne nedense hep geçmişimizle uğraşıp geçmişimizle hesaplaşmak olduğundan, iktidarları süresince günümüze yönelik işleri yapacak pek fazla zamanları olmuyor. Bir türlü bu hesaplaşma bitip bilmek bilmiyor. Bu bahaneyle de her iktidar, her seferinde vatandaştan ikinci bir süre daha isteyip krallığını sürdürme peşinde koşuyor. Bir eli yağda bir eli balda sürekli güzel yaşayanlar hep siyasetçiler. Hep umut içinde perişan yaşayarak bu güne kadar hep bunları seçip başa getiren de halktır.


Bizleri hep geri zekalı yerine koydular. Alavere dalavere sen hep koş. Sandık başına. Ahmet, Maho ağa. Ayşe, Fatma bacı diyerek; Hiç bir iş yapmadan da bizlerin 15 yılını heba ettiler. Çünkü onlar için yapılacak en kolay iş buydu. Her şeyi tekrarlamak. Yapılanı bozmak.


Güya her şeyi Milet adına, demokrasi adına, çağdaşlık adına yaptılar.


Hepsi de ne yazık ki, hep sen, hep ben dediler. Ülke yararına çok şey yapamadılar. Ama bu çekişmeler sonucunda da maalesef milleti yiyip bitirdiler. Demokrasi içinde insan hak ve hukukuna dayalı hiçbir demokratik kural yerleşmedi. Dolayısıyla hep düzensizlik, hep intizamsızlık, hep başı boşluk hakim oldu.


Aklı küçük olanların işi gücü hep büyük akıl sahipleri ile uğraşmaktır. Başka hiçbir işleri güçleri olmaz onların. Çünkü onlar dedikodu yapıp, dedikodu üretirler. Başka hiçbir iş yapamazlar. Ancak hep kendilerini düşünürler. Onun içinde hep halkın derdine çare olacaklarına, hep sorun yaratıp problem oluştururlar. Bizimle aynı kaderi paylaşan birçok ülke, bugün birçok konuda bizi elli altmış yıl geride bırakmıştır. Çünkü biz laf ürettik. Onlar iş. Hala da öyle. Halkın işi, yaşamı hiç bir zaman kolaylaştırılamıyor.


Her yapılan seçimde, bu konuların çözümüne yönelik halk nezdinde propagandalar yapılarak halkın büyük çoğunluğuna umut olunuyor. Sonra geniş halk kitleleri verilen vaatlerin, beklenen umutların gerçekleşmesini bekleye dursunlar, vaat edip söz verenler bir yandan ülkeyi yönetir gibi yapıp soyup soğana çeviriyorlar.


Hoşlarına gidip, beğendikleri için de bir türlü daha demokratik olması yönünde bir değişikliğe gitmiyorlar. Umut, insanı beklentiye sokar. Ne zamana kadar. İnsanın beklentisi giderilinceye kadar. Ya da sabrının tükendiği yere kadar. Lütfen! Daha akıllı olalım. Boş beklenti ve boş şeyleri umut etmekten kurtulalım. Bundan sonraki seçimlere daha hazırlıklı olalım. Karşımıza çıkıp gelen her kim olursa olsun. Çok iyi değerlendirelim. Şimdi bir hiç uğruna heba olup giden yıllar bizim. Yarın da çocuklarımızın olacak.


Kendimizden ziyade onların geleceğini kıt aklımızla heba edip, sorumluluk altına alıp veballerini taşımamız şimdikinden daha zor olacaktır. Kıyamete kadar bu akılsız ve sorumsuz davranışımızın olumsuz etkisi altında ezileceğiz. Bana inanıp dediğim siyasi liderlere oy atanlar hakkınızı helal edin. Elimden geleni yapıyorum sizlere yardımcı olmak için. Ama partinin içine girdiğimde bana bile yan bakıp alay ediyorlar. Parti için koşturmaktan sonra tanınmaz hale getirdiler. Maalesef parti içinde bi duadır gidiyor "Allahüme rabena hep bana" diyorlar, ben artık ellerimi çektim bu parti işlerinden. Tek duam da inşallah tekrar seçimler olurda kimse çıkmasın sandık başına...

Şenol Kuştendil