Rambuye’de Bize 1244 Sayılı Karar Teklif Edilseydi Savaş Olmazdı

1999 yılında Rambuye Konferansı’na katılan Sırbistan heyetinin üyeşlerinden biri Nikola Şainoviç, Sırbistan için müzakerelerin “al ya da bırak” türünde bir “ültimatom” olduğunu söyledi.

Nikola Şainoviç verdiği demeçte, “İlk kırılma, UÇK’nın (Kosova Kurtuluş Ordusu) Kosova'nın bağımsızlığından başka hiçbir şeyi kabul etmemesiyle meydana geldi. Anlaşmanın siyasi kısmını kabul ettik, çünkü anlaşmada sadece özyönetimi yazıyordu, ancak Yugoslavya'nın işgali anlamına gelen anlaşmanın askeri bölümünü kabul etmedik.” dedi.

Sainoviç, üç yıl sonra “Kosova'nın kaderi, halkın iradesi ilkeleri esasınca-referandumla karar verilmesi gerektiğine göre, onlar (Arnavutlar) Kosova'da bağımsızlık ilan edeceklerinden ve bunun Yugoslavya’nın sonu olacağından dolayı”  Rambuye’de Kosova sorunun çözülmüş olabileceğini bildirdi.

Güvenlik Konseyi'nin 1244 sayılı Kararı “Rambuye’de bize teklif edilmiş olsaydı, heyetimizin bunu kabul edeceğini ve savaş olmayacağını” belirten Şainoviç, “Sırbistan'ın argümanlarını  duymak bile istemeyen” uluslararası camiayı suçladı.

“Onlara 1244 sayılı Kararı hatırlamaları için 78 gün lazımdı, bunu Rambuye’de yapabilirlerdi, ancak açıkça bir savaşa ihtiyaçları vardı.” şeklinde konuşan Şainoviç, Dayton'da olduğu gibi Sırbistan'ın sonraki gelişmeler için temel ilkeleri belirlemeyi hedeflediğini söyledi.

“Kosova'da, eski Yugoslav federasyonunun egemenliğine saygı duyulduğunda, özerkliği tartışmaya hazırdık.” dedi diğerleri arasında dönemin Sırbistan yüksek devlet yetkilisi Nikola Şainoviç.