Türkler

- Bu aralar, Podgorica'nın bir zamanlar en alternatif bölgesi, her türlü ötekileştirmenin ve en ilkel nefretin kalesi haline geliyor - Arnavutça bir filmin gösterimi yakın zamanda Zabjelo'da yarıda kesildi.

- Geçtiğimiz günler ve olaylar, bir toplumun faşizme kaymasının ne kadar kolay olduğunu gösterdi.

- Çok katmanlı utanç, bir pogrom ruhunun ne kadar kolay "ele geçirilebileceğini", insanların başkalarının mallarını ne kadar kolay yakıp "Öldür ya da Defol" formülüne göre "işleri yoluna koyabileceğini" gösterdi. 

- ⁠Suçun failleri tespit edildi - öyleyse neden (diğer) Türkleri avlıyor ve utanç verici kundaklamalara girişiyoruz? Bugünkü Karadağ'daki Türklerin günahı ne? Yakın zamana kadar Avrupa değerleri konusunda fikir birliği olan ve ikna edici bir çoğunluğun Avrupa yolunu desteklediği bir toplum, bir gecede nasıl bu hale geldi?

*Aslında, böylesine spontane gelişen olaylara ancak saf bir insan inanır...*

- Örneğin, bir siyasetçi, ahlaki, politik ve bilişsel anlamda ne kadar Paja Patak olursa olsun, "verilerine göre" Karadağ'da 110.000 Türk olduğunu söylerse -ki gerçekte 13.000 Türk vardır- bu iki sayı arasındaki farka ne ad verilir? Yalan, propaganda mı yoksa başka bir şey mi? Aradaki fark o kadar büyük ve niyet o kadar belirgin ki, en iyi ihtimalle kamuoyunun kınaması veya en azından siyasetçinin kendisinden bir özür dilenmesi söz konusu. Ki bunu elbette görmeyeceğiz. Yalanlarından utanmıyorlar. Yalanlarıyla gurur duyuyorlar.

- İnsanlar kendilerini böyle bir pogrom matematiğine nasıl inandırıyorlar? Suçlu veya yükümlü olmayan onlarca ve yüzlerce insanı taciz etmenin sebebi ne olabilir? Elbette, sebep Karadağ'da yaşayan Türklerde bile değil, asıl sebep, aniden masumlara karşı trajik bir şekilde hoşgörüsüz ve utanç verici bir şekilde şiddet uygulayan Karadağ vatandaşlarında.

- Sokak hakkında biraz bilgisi olan herkes için, "resmi versiyonda" tüm hikayede belirsiz olan çok şey var. Yaralı genç adamın hikayesi, elbette, bazı ayrıntıları atlamış, çoğu da fazla dramatiktik bir şekilde özenle paketlenmiş gibi görünüyor.

Ve insanları kişisel örnek ve akıl yürütmeyle "eğitmek" yerine, kendi temel tutkularına boyun eğen politikacıların gerçek yüzlerinin ortaya çıkması daha da trajik.

- Elbette, en büyük aptallığı Başbakan yaptı. Türkiye ile vizesiz rejimi geçici olarak kaldırmasının amacı ne? Tedavi için Türkiye'ye giden talihsiz insanlara -ki ne yazık ki bunlardan epey var- biraz sorun çıkarmak mı? Bu adam ne yaptığını gerçekten bilmiyor ve böylesine açık bir durumu bile "fark edemiyor".

- Polis de skandal bir beceriksizlik sergiledi. Hafifçe söylemek gerekirse. Yerel holiganların ince duygularını incitmemeye dikkat ederek neredeyse hiç kimseyi korumadılar. Vatandaşa -ki bu tür durumlarda önemlidir- temel bir güvenlik duygusu da aşılamadılar. Bu polis, defalarca kez, sınavda başarısız oluyor. Adalet ve dürüstlüğe ne kadar yemin ederlerse etsinler, işlerini nasıl yapacaklarını bilmiyorlar. Tam tersine, faşizm ruhunun Karadağ sokaklarında galip gelmesine yardımcı oluyorlar.

- Ve şimdi de Türklerle savaşan son Karadağ hükümdarının imzasıyla küçük bir şövalyelik dersi.

- Bar'ın kurtuluşundan sonra, Bar racasının eski kırbacı, ünlü Selim Bey, Çetince'de misafirdi. Sim Matavulj'un, Nikola'nın 1879'daki "Turčinu" şiirinin yazılmasıyla ilgili bir kaydı var.

- Kabul sırasında liderlerden biri Selim Bey'le alay etti ve ona eski gücünü hatırlattı. Selim Bey, Prens Nikola'ya şikayette bulundu ve Prens Nikola, o akşam ünlü şöminede düzenlenen bir toplantıda Selim Bey ve önde gelen liderlerin önünde okuduğu bir şiir yazdı. İşte birkaç kıta:

"Ne umurunda ihtiyar,/Doğu imparatoru/Batının ortasında uçan Kartal/Seferlerimizde?

Peki, sana lanet okumalarına üzüldüm/Eski celladım olsan bile/Soruyorum: Savaşta bunu kim yapabilir/Seninle savaşmak için?/

Bir avuç yoksul bize mi?/Şimdi, birbirimizi iyi tanıdığımıza göre,/Birbirimizden başka bir şeyimiz yok/Kahramanca zırh vermek için..."

Şövalyeler böyle yaptı... 

(Türkçe haber: M. Tevfik Yücesoy)