Ya Reform ya Marjinalleşme – Erhan Soytari

2025 Kosova genel seçimleri, ülkedeki Türk toplumu ve bu toplumun lokomotif siyasi gücü olan Kosova Demokratik Türk Partisi (KDTP) için tarihi bir dönüm noktası ve ciddi bir özeleştiri sürecini beraberinde getirmiştir. Uzun yıllar boyunca Kosova Türklerinin yegane temsilcisi olarak görülen KDTP, son seçimlerde aldığı oy oranı ve parti içi dinamikleriyle bir "başarı"dan ziyade "yapısal bir kriz" görüntüsü vermektedir

2025 seçim sonuçları, KDTP’nin geleneksel oy depolarında ciddi bir erime yaşandığını göstermektedir. 2021 seçimlerinde elde edilen rakamlar ile 2025 rakamları kıyaslandığında, seçmenin bir kısmının Arnavut partilerine (özellikle Vetëvendosje) kaydığı görülmektedir. Bu durum, "çantada keklik" görülen Türk seçmeninin artık ideolojik veya etnik aidiyetten ziyade, hizmet odaklı ve liyakat temelli bir siyaset arzuladığının kanıtıdır.

Seçim sonuçlarında en dikkat çeken nokta, Fikrim Damka’nın genel başkan olarak 3. sıraya gerilemesi ve ilk iki sıranın Mamuşalı adaylar tarafından domine edilmesidir. Bu durum, Mamuşa’nın partiye olan sadakatini ve mobilize olma gücünü kanıtlarken, madalyonun diğer yüzünde Prizren, Priştine ve Gilan gibi merkezlerdeki "heyecan kaybını" net bir şekilde ortaya koyuyor. Genel başkanın listede geriye düşmesi, tabanın mevcut yönetim anlayışına karşı bir "sarı kart" gösterdiğinin en somut kanıtıdır.

Parti Genel Başkanı Fikrim Damka döneminde kristalleşen yönetim anlayışı, siyaset bilimi literatüründeki "elitist kopuş"un en somut örneğidir. Türk toplumunun can damarı olan tarihi dernekleri (Doğru Yol gibi köklü yapıları) bir kenara iten, eleştiriye kapılarını kapatan ve toplumun sivil dinamikleriyle kavga eden bir yönetim, doğal olarak seçmen nezdinde "yabancılaşmıştır".

Buradaki en büyük paradoks, partinin "Esnaf Derneği" gibi, toplumsal temsiliyeti sınırlı ancak ekonomik çıkarları belirgin yapılarla girdiği organik bağdır. Halkın sofrasındaki yangını, eğitimdeki başarısızlığı ve göç sorununu görmezden gelip; projeleri ve kaynakları sadece "yakın çevredeki" dernek maskeli yapılara kanalize etmek, sandıkta bir bumerang gibi geri dönmüştür. Bu durum, seçmen gözünde KDTP'yi "toplumun partisi" olmaktan çıkarıp, "bir grubun menfaat kulübü" haline getirmiştir.

Bir siyasi liderin adının yolsuzluk, darp veya ev hapsi gibi skandallarla anılması normal şartlarda istifa veya radikal bir temizlik gerektirir. Ancak KDTP’de bunun tam tersi yaşanmıştır. Milletvekillerinin, liderin karıştığı skandallar karşısında sergilediği "stratejik sessizlik", aslında siyasi ahlakın kişisel ikballere feda edilmesidir. Halk, kendi evinde (Prizren’de, Mamuşa’da) adalet ve temsil beklerken, temsilcilerinin sadece koltuklarını korumak adına bu çürümeye göz yummasını affetmemiştir. Milletvekillerinin parti içi muhalefeti "dostlar alışverişte görsün" tadında yapması, halkın zekasına hakaret olarak algılanmış ve bu tepki sandıkta tokat gibi patlamıştır.

KDTP, yıllarca "biz olmazsak Türk toplumu yok olur" korkusu üzerinden bir siyaset yürüttü. Ancak 2025 seçimleri gösterdi ki; seçmen artık korku siyasetine değil, sonuca bakıyor. Arnavut partilerine kayan oylar, KDTP’nin stratejik vizyonsuzluğunun bir sonucudur. Genç nesil, Türkçeyi savunduğunu iddia edip aslında sadece kendi statükosunu savunan bir yapıya prim vermemiştir.

Sonuç: Ya Reform ya Marjinalleşme

KDTP bugün bir yol ayrımındadır. Ya bu "kibir tavanını" yerle bir edip; derneklerle barışacak, şeffaflaşacak ve ismi şaibelere karışmış isimlerle yollarını ayıracak; ya da tarihin tozlu raflarında "bir zamanlar Türklerin temsilcisiydi" diye anılan bir tabela partisine dönüşecektir.

Sandık, sadece bir oy pusulası değil, halkın tuttuğu bir aynadır. KDTP o aynaya baktığında bugün sadece kendi hatalarını ve kaybettiği güveni görmektedir. Bu enkazdan çıkışın yolu, koltuk pazarlığı değil, toplumsal özür ve radikal bir kadro değişimidir. Aksi takdirde, 2025 seçimleri sadece bir yenilgi değil, uzun bir veda mektubunun ilk satırları olarak hatırlanacaktır.